зялёнае каралі

Цэлы вечар гулялі і цешыліся мы каралямі
з зялёных, да дна адлюстроўваюць погляды, камянёў.
Ты нетрывалую нітка пацягнуў занадта моцна,
І пасыпаліся камяні багата,
Пры падзенні бліскаючы мацней.
Мы ў тузе разышліся па сваіх неўладкаваным келляў.

Не адно каралі вакол нашых трапяткіх пальцаў
Обовьется яшчэ, аддаючы нас новым агнёў.
Нам да скарбаў бездані ўсе дарогі адкрыты,
Нашы прагныя погляды ня сыты,
І да ўсіх каштоўных камянёў
Накіроўваем крокі мы з пакорай вечных вандроўнікаў.

Хай загінула віной аднаго з рухаў нечаканых
Толькі раз на гэтым свеце, толькі нам заблестевшая нітка!
Хай над палымяным мінулым халодныя пліты!
Хіба зможам мы тыя хрызапразам
Прыдарожным шклом замяніць?
няма, не трэба замен! няма, не трэба падробак шкляных!

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый