У зале

Над светам вячэрніх бачанняў
мы, дзеці, сёння цары.
Спускаюцца доўгія цені,
Гараць за акном ліхтары,
Цямнее высокая залы,
Сыходзяць у сябе люстэрка…
няма расплывістым! хвілін створана!
Ужо хто-то ідзе з кута.
Нас двое над цёмнай раялем
схілілася, і крaдется жуть.
Захутаныя мамінай шалем,
бялейшы, не адважваемся уздыхнуць.
паглядзім, што цяпер дзеецца
Пад полагам варожай цемры?
цямней, чым раней, іх твары, –
Зноў пераможцы мы!
Мы ланцугу таямнічай звёны,
Нам духам у барацьбе не ўпасці,
Апошняе блізка бітваў,
І цёмных скончыцца ўлада.
Мы старэйшых за тое зьняважаны,
Што сумныя і прoсты іх дні…
мы ведаем, мы многае ведаем
таго, што не ведаюць яны!

Ацэніце:
( 3 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый