У Парыжы

Дома да зорак, а неба ніжэй,
Зямля ў чаду яму блізкая.
У вялікім і радасным Парыжы
Усё тая ж прыхаваная туга.

Шумны вечерние бульвары,
Апошні прамень зары загас,
ўсюды, усюды ўсё пары, пары,
Дрыгаценне вуснаў і дзёрзкасць вачэй.

Я тут адна. Да ствала каштана
Прытуліцца так салодка галаве!
І ў сэрца плача верш Ростан
Як там, у пакінутай Маскве.

Парыж у ночы мне чужы і жалю варты,
Даражэй сэрцу ранейшы трызненне!
іду дадому, там сум фіялак
І чыйсьці ласкавы партрэт.

Там чыйсьці позірк сумна-братэрскі.
Там прыгожы профіль на сцяне.
Rostand і пакутнік Рейхштадтский
І Сара – ўсе прыйдуць у сне!

У вялікім і радасным Парыжы
Мне сняцца травы, облака,
І далей смех, і цені бліжэй,
І боль як раней глыбокая.

Парыж, чэрвень 1909

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар