У чужой лагер

“што, для вас наша жыццё
сапраўды ў тумане”.
Размова 20-га сьнежня 1909 г.

брат, вы не браты, няма, ня браты!
Прыйшлі з цемры, сышлі ў туман…
Для нас вар'яцкія абдымкі
Яшчэ невядомы дурман.

Пакуль вы побач – смех і жарты,
Але ледзь умолкнули крокі,
Ужо вашы прамовы дзіўна-страшныя,
І Сэрцам чую: вы ворагі.

Моцныя ва ўсім, ганарыста нават,
змяняючыся вечна, яны, ня гэта –
Пры яркім святле мы на варце,
Але мы нямоглыя – ў цемры!

Нас вальс і вечар – всё трывожыць,
У нас вечна рвецца шчасця нітка…
Непазьбежнага не можа,
Нішто не зможа адхіліць!

Туга па кнізе, знешні пах,
Аркестра спевы удалечыні –
І мы з уздыхам, ў цёмных лапах,
спалім, тоскуя, караблі.

але ведайце: у цяперашні час, калі без сілы
І нас застане страсці пекла,
Мы таму прошепчу: “мілы!”
Што будзе ружовым закат.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый