Няні - Пушкін

Сяброўка дзён маіх суровых,
Галубка лядашчая мая!
Адна ў глушы лясоў хваёвых
даўно, даўно ты чакаеш мяне.
Ты пад акном сваёй святліцы
Горюешь, быццам на часах,
І марудзяць штохвілінна спіцы
У тваіх наморшчаны руках.
Глядзіш у забытыя вароты
На чорны аддалены шлях:
туга, прадчування, клопаты
Адціскаюць тваю всечасно грудзі.
То здаецца табе ....

Ацэніце:
( Адзнакі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар