спаборніцтвы кароста…

(Вершы Да Ахматавай)

спаборніцтвы кароста
У нас не здужала сваяцтва.
І падзялілі мы так проста:
ваш – Пецярбург, мая – Масква.

Блажэнна так і бескарысліва
Мой геній твайму слухаў.
На кожны ўздых твой рукапісны
Дыхання ўздымаўся вал.

Але вал маёй ганарлівасьці польскай –
Як ўпаў ён! – З златозарных гор
мае вершы – як добраахвотнікі
Да цябе сцякаліся пад намёт…

Ці дойдзе ў пустаце эфіру
Мая лірычная ліслівасць?
І няўцешная я,
Што жаночай ліры
адной, адной мне цягу несть.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый