сёстры

“Таму што ўсё гэта сон, аб тая сястра!”*

Ім ноччу тыя ж краіны сніліся,
Іх таемна мучыў той жа смех,
І вось, пазнаўшы яго між усіх,
Яны ўдваіх над ім схіліліся.

над ім, які любіў толькі старажытнасць
Яны ўдваіх шапнулі: “брат!”…
Ня варухнуліся ў іх сэрцах
ні здзіўленне, ні рэўнасць.

І побач у пяшчоты, як у злосці,
З нараджэння чужыя маленняў,
Да яго задуменным вуснаў
Яны прытуліліся абедзве… абедзве…

Скрозь сон адказаў ён: “люблю я!”…
раскрыў абдымкі – зала была пустая!
Але нават смерці з бледных вуснаў
Ня змыць падвойнага пацалунку.

27 – 30 снежні 1909

__________________
*”Бо ўсе толькі сон, о мая сястра!” (франк).

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар