растанне

твой конь, як раней, віхрам скача
Па парку позняя парой…
Але ў сэрцы цень, і сэрца плача,
мой прынц, мой хлопчык, мой герой.

Мне шэпча голас без названья:
– “брат, прыгнёту мроі – не адолець!”
Прад вечнай таямніцай развітання
атрымаць, аб прынц, маё даруй.

Пра сына Божым гэтыя страфы:
ён, вечна-светлы, вечна-юны,
Купіў неўміручасць днём Галгофы,
Тваёй Галгофай быў Шанбрун.

Гучалі мне заклікам Бога
Тваіх хрэсьбін званы…
Я аддала табе – так шмат!
Я занадта шмат аддала!

Цяпер мой дух амаль спакойны,
Яго дакорам не бянтэжыць…
Бывай, нудой забіты воін,
Арляня паранены, бывай!

Ты быў мой трызненне светла-няхітра,
ты сон, якіх не будзе зноў…
Бывай, мой герцаг светлокудрый,
Мая вялікая любоў!

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар