палонніца

Яна спачывае на вышытых падушках,
Злёгку ўсхваляваная перарывістым прамянём.
Пра што загрезила? Задумалася аб чым?
Пра новыя сукенках ці? Пра новыя Ці цацках?

Гарэзніца-палонніца стамлялася цэлы дзень
У пакоях змрочных турмы Эскуриала.
Ад прыгнёту пышнага, ад строгага харалу
Адводзіць у рай яе начная цень.

Ня хлусілі ў кнігах бледныя виньеты:
Прыадчыняецца цяжкі балдахін,
І чутны смех бразгучы мандаліне,
І пра каханне ўздыхаюць кастаньеты.

схіліўшы калена, чакае кучаравы паж
яе, спадчынніцы, чароўнай усмешкі.
алеі змрочныя, у басейнах плёскаюцца рыбкі
І чакае сярэбраны, цяжкі экіпаж.

але… мроі ўсе! Надыйдзе момант расплаты:
Ад злой слёзы вейкі здрыганецца шоўк,
І ўжо з раніцы пра каралеўскі доўг
Пачнуць паўтараць суровыя абата.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый