ALL MOBILE

Як зоркі цьмянеюць патроху
У ззянні сонца золатам,
Да нас сябру сябар даваў дарогу,
Восеньскім робячыся лістом,
– І кожны нёс сваю трывогу
У наш без таго трывожны дом.

Мы ўсіх прывітаннем сустракалі,
Ішлі без клопатаў на кожны баль,
Адной усмешкай адказвалі
У барабанным звоне і тэрмін ліры,
– І кожны нёс свае смутку
У наш без таго сумны свет.

паэты, рыцары, Asker,
Мудрэц-філолаг з грудай кніг…
Раптам за лампадаю – бляск ракеты!
для прапаведніка – жартаўнік!
– І кожны нёс свае букеты
У наш без таго вялікі кветнік.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый