Ад родных вёсак, сёлаў!..

Ад родных вёсак, сёлаў!
– насланнё! навапаказаны!
Каб цягнік ішоў, ішоў,
Каб нідзе не спыняўся,

Нікуды не прыходзіў.
У векавыя! незастроенные!
Каб вецер біў, было,
выбівалцы саламянымі

Просвежил бы мозг, мозг
– Усе аселы і цвілі! –
Каб цягнік нёс, нёс,
хутчэй лебедзя, як у песеньцы…

сухапутны шквал, шквал!
зрыньвання! няўстрыманасці!
Каб цягнік імчаў, mchal,
Каб толькі не затрымліваўся.

Каб толькі не зрасціся!
ня паклясціся! ня насыціцца б!
каб толькі – свіст, свіст
Над праклятаю рэчаіснасцю.

феадальных ніў! Глыб
першародных! nezahvatannostej!
Каб цягнік шиб, şiʙ,
Каб толькі не аглядваліся

На радзімых месцаў, месцаў
Аўгусту засушаныя!
усе былі адно: шкоднік, – Брэст –
Каб толькі не заслухоўваўся.

Ніколі не спаць! спаць?!
грэх апошні, неапраўданая.
птушак, ляцяць назад, назад
Па пятах дрэў падальных!

Каб не ноч, не два! – два?! –
Яшчэ далей царства нейкага –
Гэтым цягніком да цябе
Усё бы ехала і ехала б.

канец траўня 1925

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый