Новолунье

Новы месяц ўстаў над лугам,
Над роснай узмежкам.
мілы, далёкі і чужы,
паступлення, ты будзеш сябрам.

днём – хаваю, днём – маўчу.
Месяц у небе, – нету мачы!
У гэтыя месячныя ночы
Рвуся да каханага плячы.

Не змагу патрабаваць сябе: “Хто ж ён?”
усе раскажуць – твае вусны!
Толькі днём абдымкі грубыя,
Толькі днём парыў смешон.

днём, знемагаючы ганарлівым нячысцікам,
Маню з усмешкай на вуснах.
ноччу ж… мілы, далёкі… брат!
Месяцовы серп ўжо над лесам!

Таруса, кастрычнік 1909

_________________________
*Я бачу, як з высакароднай мэты нараджаецца іншая,
яшчэ больш высакародная,
Бо пасьля вялікай мэты не прымаеш меншую.
Эдмон Rostaing (франк).

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый