здзіўленне

Як не сорамна! ты, такой непалахлівы,
ты, у вершах які спявае Новолунье,
Я Driade, і глохнущие сцяжынкі, –
Спалохаўся маленькай вядзьмаркі!

Спалохаўся вачэй яе бурштынавых,
гэтых дзіцячых, занадта пунсовых губак,
Пабаяўшыся чар яе падступных,
Не пасмеў выпіць шыпячы кубак?

Быў спалоханы палымянай атрутай
светлых вачэй, дзе толькі іскры відаць?
Спалохаўся дзяўчынкі кучаравай?
Аб, паэт, табе хай будзе сорамна!

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар