на сонца, на вецер, на вольны прастор…

на сонца, на вецер, на вольны прастор
Каханне выносяць сваю!
Каб толькі не бачыў ваш радасны позірк
Ва ўсякім праходжу суддзю.
Бяжыце на волю, у даліны, у палях,
На травке танцуйте легко
І піце, як жвавыя дзеці сваволячы,
З кубкаў вялікіх малако.
Аб, ты, што ўпершыню збянтэжана закаханы,
Даверся пракудам мар!
Бяжы з ёй на волю, пад вярбы, пад клён,
Пад юную зеляніна бяроз;
Пасьвіце на ружовых схілах статка,
Ўважайце цурчанне бруй;
і іншыя, гарэзніца, ты тут без сораму
У добрыя губы цалуй!
Хто юнаму шчасце прашэпча дакор?
хто скажа: “пара!” Забытая?
– на сонца, на вецер, на вольны прастор
Каханне выносяць сваю!

Шолахава, лютага 1910

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый