маме (У старым вальсе штраусовском ўпершыню…)

У старым вальсе штраусовском ўпершыню
Мы пачулі твой ціхі кліч,
З той пары нам чужыя ўсе жывыя
І ўцеха беглы бой гадзін.

мы, як ты, вітаем закаты,
Упіваючыся блізкасцю канца.
усе, чым у лепшы вечар мы багатыя,
Нам табою ўкладзена ў сэрца.

Да дзіцячым снам Клон нястомна,
(Без цябе толькі месяц у іх глядзеў!)
Ты вяла сваіх немаўлят міма
Горкай жыцця думак і спраў.

З ранніх гадоў нам блізкі, як правал сумна,
Сумны смех і чужы хатні прытулак…
Наш карабель не ў добрую імгненне Адчаліўшы
І плыве па волі ўсіх вятроў!

Усе бледны блакітны востраў – дзяцінства,
Мы адны на палубе стаім.
відаць, сум пакінула ў спадчыну
ты, аб мама, дзяўчынкам сваім!

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар