Мама за кнігай

…здушаны шэпт… Зіхаценне кінжала…
– “мама, пабудуй мне з кубікаў домік!”
Мама усхвалявана да сэрца прыціснула
маленькі томік.

…Гневам вочы загарэліся у графа:
“тут я, прынцэса, па дабрыні рока!”
– “мама, а ў моры не тоне жырафа?”
мама душою – далёка!

– “мама, глядзі: павуцінка ў катлеты!”
У голасе дзіцячым папрок і пагроза.
Мама прыйшла да памяці ад выдумкай: дзеці –
горкая проза!

Ацэніце:
( Адзнакі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
пакінуць каментар