Мама ў садзе

Гальле Dyyakonovoy

Мама стала на калені
Перад ім у траве.
Сонца скача на прычосцы,
На голубенькая матроску,
На кучаравай галаве.
толькі там, за домам, цені…

Маме хочацца цвічку
дробцы прыкалоць, –
Таму яна прысела.
Руки белы, сукенка бел…
Туляцца да яе травы аж.
– Пальцы толькі мнуць цвічку. –

Хлопчык светлую галоўку
Апусціў на грудзі.
– “няма Vertis, сябрук, стой прама!”
Нешта вельмі марудзіць мама!
Як бы ўцячы
Шукае маленькі выкрут.

мама плача. На калені
Ёй упаў кветка.
Сонца лашчыць погляд і лісце,
Залатых нябачнай пэндзлем
кожны пялёстак.
– толькі там, за домам, цені…

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый