Louis XVII

Ojców róż korony, Ci z cierni,
ojcowie – wino, ty – pusta karafka.
Za ich grzechy, to padł ofiarą wieczorem,
Na progu torturowany Dauphin!

Nie zgniłe owoce, – Flower-Fresh nezhivshe
Ludzie deptane w burzy brudu.
Wszystkie oczy dzieci takie same:
Niewypowiedzianie łagodne oczy,!

książę, Ci zaczęli dym z rury,
W twoich loków rebelianci cap,
Wino różowe usta zanieczyszczone,
Dauphin był sapozhnika kułak.

Gdzie dumnym blask obchodzone wieków?
wszystko zniknęło, rozproszona w pyle!
Dla wszystkich poniesionych małymi dziećmi:
Mały Książę i dziewczyna w loki.

Ale potem przyszedł ostateczny moment separacji.
Chu! piosenka czyjaś! Więc aniołowie śpiewają…
I wyciągnął ręce słabnie
Powrót do góry, gdzie obcy – schronienie.

Z wejściem długa podróż ufnej,
Rozumiesz, książę, dlaczego wylać łzy,
I wiedział,, W domu śpi piosenki,
Obudzić się w niebiosach – król.

Oceniać:
( Brak ocen )
Podziel się z przyjaciółmi:
Marina Tsvetaeva
Dodaj komentarz