эпітафія (таму, хто тут ляжыць пад траўкай вясновай…)

таму, хто тут ляжыць пад траўкай вясновай,
Прабачце, Гасподзь, злы намысел і грэх!
Ён быў хворы, змучаны, нетутэйшы,
Ён анёлаў любіў і дзіцячы смех.

Ня скамячыў зоркі бэзу беласнежнай,
Хоць і жадаў Уладара перамагчы…
Ва ўсіх грахах ён быў – дзіця далікатны,
І таму – даруй яму, Гасподзь!

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 3 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый