Дама з kameliyami

Усе твой шлях бліскучай залай зла,
Маргарыта, асуджаюць смела.
У чым віна твая? Gres цела!
душу ты – нявіннай зберагла.

аднаму, іншаму, усім роўна,
Усім ківала ты з усмешкай зыбкай.
Гэтай горкай, полуулыбкой
Ты аплакала сябе даўно.

хто зразумее? Рука дапаможа чыя?
Ўсіх адно чаруе без выключэнняў!
Вечна чакаюць расчыненыя абдымкі,
вечна чакае: “Я жажду! будзь мая!”

Дзень і ноч прызнанняў хлуслівых яд…
Дзень і ноч, і заўтра зноў, і зноў!
Казаў красамоўна словы
Цёмны погляд твой, пакутніцы погляд.

Ўсё шчыльней праклятае кольца,
Помсціць лёс багіні полусветской…
Пяшчотны хлопчык раптам з усмешкай дзіцячай
зазірнуў табе, сум, ў твар…

О любоў! ратуе свет – яна!
У ёй адной ратунак і абарона.
Усё ў каханні. Сьпі зь мірам, Маргарыта…
Усё ў каханні… любіла – захаваны!

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый