Былі велізарныя вочы…

Былі велізарныя вочы:
Вочы сузор'і Шалі,
Хіба што Ніла карацей
Было дзве чорныя косы

ну, а сама менш можна!
усе, што мелася даўжыні
У касы сышло – да падножжа,
У вачах – двайны шырыні

Калі сама – менш можна,
Не пашкадаваць прыгажосці –
Былі ёй Богам пакладзены
Бровы ў чатыры вярсты:

бровы – зачесывайте за вушы
……………………………………….
…………………………. для душы
Хату вейкамі помста.

няма, ня падыходзіць!………………….
Страшна ад столькіх грамады!
няма, засьпяваем нашу дзяўчынку
На памяншальны лад

за волосочек – па rubliku!
Для Нарэшце за ўсё –
губкі – крушэнне Рэспублікі
зубкі – крушэнне ўсяго…

======

жудасць, што ад усёй маёй Сонечка
ну – не засталося ні столечка:
У зямлю закапаць не змаглі –
сонейку людзі – спалілі!

Што ж вы з попелам зробленым?
У скрыню – такую – яе?
Што ж з гары не развеялі
Агністы попел яе?

30 верасень 1937

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый