Azrail

Ад рукі маёй ня взыгрывал,
На грудзях маёй ня всплакивал…
Няўхільную і непахіснасці
перакуленага паходні:

Над душой маёй у изглавии,
Над прыпарам маёй у изножии
(Ад рукі маёй ня ўздрыгваў, –
Ня тваёй рукой скінь)

Azrail! У начах без месяцы
І без зорак дарогі скошаны.
У гэтую гадзіну цяжка-які важыць
Я цябе не буду ношай…

Azrail? У гэтыя ночы без выхаду
І без зорак: лічыны сарваныя!
У гэтую гадзіну цяжка-дыхае
Я цябе не буду Прорвам…

А потым пальцам як паходняй
Напішы ў світальным шэрасці
Пра жанчын, што назвала цябе
Азраилом замест – Эрас.

17 лютага 1923

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Марына Цвятаева
Дадаць каментарый