перавесці на:
партал паэта: Цветаева Марына Іванаўна
чытаць ніжэй: Ноч - Лермантаў

У чыгун сумны вартаўнік б'е,
Адзін я уваж. глуха брэшуць
удалечыні сабакі. змрочны звод
нябёсаў, і хмары прабягаюць
Адна моўчкі за адной,
Зліваючыся пад начным імглой.
Вагаецца вецер вільготны, душны
верхам дрэў, i, выючы ён
Стукае ў оконницы. мне скушно,
Мне цяжка трыванне, кашмар;
Я не хачу, каб сноў
Ўяўляла мне яе рысы;
няма, я не раб маёй мары,
Я ў сілах перанесці пакута
глыбокіх дум, сардэчных ран,
усё, - толькі не яе падман.
Я не скажу "прабач" надзеі,
Розгалас не веру; калі сьпярша
Яна магла мяне кахаць,
То ёй Ці можна змяніць?
Але чаму ж? хіба няма
прыкладаў, першы Ці ўрок
Ўва мне цяпер даецца святла?
Як я забыты, як самотны.
лесу, шумы ж, вецер ночы,
Гуляй свабодна ў нябёсах
І асвяжыць мне грудзі і вочы.
У грудзях агонь, сляза ў вачах,
Даўно без ежы гэты пламень,
І слёзы падаюць на камень.

Самыя чытаныя вершы Цвятаевай:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар