перавесці на:
партал паэта: Цветаева Марына Іванаўна
чытаць ніжэй: Маналог - Лермантаў

павер, нікчэмнасць ёсць карысць ў тутэйшым святле.
Да чаго глыбокага пазнання, прага славы,
Талент і палкая любоў свабоды,
Калі мы іх спажыць не можам?
мы, дзеці поўначы, як тутэйшыя раслінамі,
Колер нядоўга, хутка вянуць ...
Як сонца зімовы на шэрым небасхіле,
Так хмурна жыццё наша. так нядоўга
Яе аднастайнае плыні ...
І душна здаецца на радзіме,
І сэрцу цяжка, і душа сумуе ...
Не ведаючы ні кахання, ні дружбы салодкай,
Сярод бур пустых пакутуе юнацтва наша,
І хутка злосці яд яе змрочны,
І нам горька астыў жыцця чаша;
І ўжо нішто душы не весяліць.

Самыя чытаныя вершы Цвятаевай:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар