перавесці на:
партал паэта: Цветаева Марына Іванаўна
чытаць ніжэй: Каханне мерцвяка - Лермантаў

Няхай халоднай зямлёй
засыпаны я,
Аб сябар! заўсёды, ўсюды з табою
душа мая.
Любові вар'яцкага Знемажэнню,
жыхар магіл,
У краіне спакою і забвенья
Я не забыўся.

*
Без страху ў гадзіну апошняй мукі
пакінуў святло,
Уцехі чакаў я ад расстання -
расстання няма.
Я бачыў хараство бесцялесных
І toskoval,
Што вобраз твой у рысах нябесных
не пазнаваў.

*
Што мне ззянне божай ўлады
І рай святой?
Я перанёс зямныя страсці
Туды з сабой.
Лашчу я мару родную
ўсюды адну;
жадаю, плачу і раўную,
Як у даўніну.

*
Закране ль чужое дыханне
тваіх шчокі,
Мая душа ў нямым боль!
Уся задрыжыць.
здарыцца ль, шэпчаш засынаючы
Ты пра іншае,
Твае словы цякуць палаючы
Па мне агнём.

*
Ты не павінна любіць іншага,
няма, не павiнна,
ты мерцьвяка, святыняй словы,
заручаная.
нажаль, ваш страх, твае маленьнях
На што адзін?
Ты ведаеш, свету і забвенья
Не трэба мне!

Самыя чытаныя вершы Цвятаевай:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар