перавесці на:
партал паэта: Цветаева Марына Іванаўна
чытаць ніжэй: паэма паветра

ну, вось і двухрадкоўі
пачатковае. першы цвік.
Дзверы відавочна заціхла,
як дзверы, за якой госць.
які стаяў – так хвоя
Ля ўваходу, спытаеце удоў –
Быў поўны спакою,
як госць, за якім кліч
гаспадара, трыванне
гаспадарскае. скажам так:
Быў поўны цярпення,
як госць, за якім знак
гаспадыні – ўсёй цемры знак! –
І маланка паверх слуг!
Жывы ці прывід –
як госць, за якім стук
суцэльны, не па сродках
нічыім – таму і мрем –
гаспадыніна сэрца:
Бярозы пад сякерай.
(расколаты скрыню
Пандорин, куфэрак клопатаў!)
бязь ліку – якія ўваходзяць,
Але хто ж без груку – чакае?
Упэўненасць у слыху
І ў тэрміне. Прыйшоўся да сцяны,
Упэўненасць у вуху
атветным. (ваш – ўва мне.)
заведама ўваходу.
тая салодкая (гульні ў страх!)
адмысловага роду
адцяжка – з ключом у руках.
Пагарду да пачуццяў,
Над светам мужоў і жонак –
І Опціну пустынь,
аддалая – нават звон.
Душа без праслойкі
пачуццяў. голая, як феллах.
Дзверы рабіла стойку.
Ня тое самае пра вушах?
Як фавновы рожкі
ўставалі. як вя – і… плі!
Яшчэ б трошкі –
Ды проста сышла б з пятлі
Ад сілы Прысутнасць
Заспинного. У гадзіну запалу
Так жылы трасуцца,
Нацягнутыя звыш ўсёй
магчымасці. груку
ня варта было. падлогу – плыў.
Дзверы кінулася ў руку.
цемра – крышачку адступіў.

======

поўная натуральнасць.
уласцівых. тупік.
лесвіца, як лесвіца,
час, як гадзіну (начны).
Уздоўж сцяны распластанность
Чыя-то. Одышав
садам, хтосьці выразна
Саступаў мне крок –
У поўную боскасць
ночы, у поўны рост
неба. (дакладна лістоўніц
шум, пены пра мост…)
У поўную невядомае
Гадзіны і краіны.
У поўную нябачнасць
Нават на цені.
(Ня чорным-чорная ўжо
ноч, чорны – чорным!
абалонкі вясёлкавай
цынобра, кармін –
Расцедив сятчаткі
Свет на гэты і твой –
Больш не запэцкацца
вочы – прыгажосцю.)
сон? але, у лепшым выпадку –
склад. А ў ім? пад ім?
здаецца? дайце vslushayusy:
Мы, а крок адзін!
І не парны, зладжаны,
той, сіроцтва двух.
адзіночны – кожнага
крок – пакуль не дух:
мой. (ня, што дзіркі ў іх –
сорам, а вось – платан!)
Нешта трэба выраўнаваць:
Альбо ты на пядзю
Знізіўся, на мысляроў
усіх – дзяржава ўсё!
альбо – і пачутая:
Больш не гучыць.

поўная срифмованность.
рытм, ўпершыню мой!
Як Калумб вітаюся

Самыя чытаныя вершы Цвятаевай:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар